آکورد دیدی دلشوره هام بی جا نبودن

یک یک دو دو هشت

شبا رو اکثرا می خوابن

اما فهمیدن برنمیداره استراحت

اینه که من شبا رو یاد می گیرم

دیدی چه خوب نبودنت رو یاد گرفتم

دیدی

دور شدم از آدم مادم هه

دیدی که تو نبودی اندازه ام واقعا

چطور از دو تا مشت هات خون میاد

کجاست اون که واست جون میداد

دیدی عقده و کمبود و حرص تووم زیاد

قشنگیه رفاقت اصلاً ، به همین کهنگیشه

شدن همه دفرمه پیشت

دلش انقدر غُر نمیشه

هی بریدیم اون هم دوخت

حیف انقدره واسش گذاشتم

آره تا گذاشت و رفت

ولی از توو من سوخت

رفتش انگار یهو همه غم دنیا

گرفت روو من اوف

هی تنم گُر میگیره، نفسم بالا نمیاد

حتی همه عکس های ما دوتا