گام اصلی: Em
تغییر گامEm
میدونی
مهم نیست که همه چی تموم شد
مهم اینه که
یه سری کارا رو فقط با من می کردی
الان که من نیستم
ولش کن
دوباره من دنبالِ یه اتاقِ تاریک و
یه تختِ دو نفره یه جایی که لو ندنِش
یه زندگی مرفه که در حدِّ هنرمنده همه روزا پُر
از خنده شدم مردِ تو همدمِ
تو پا میشم صبح از تختت
مزخرفه بگو این چه وضعِ حالِ ماست ؟؟
می شینم تو خیالم رو به روت و دَرِ گوشم
چیزای خوب بگو تو
ولی فایده نداره خُب ببین رو به روتو
آره اینجا تَهِ راهِ ماست
کاش می فهمیدی که از این تیریپا نداریم که
بری برا خودتو خبر ندی نگرانتم من از قدیم
کم با هم قدم زدیم
کم به هم قول دادیم که بریم جلو و
عقب نریم می گفتی که همش سَریم
از همه و قشنگ ترین حال مالِ ماست فقط همین
تو شبای شمال کنار آب با لباس قدم زدیم
ولی رفتی و به هرچی توی داستان ماست لگد زدی
هرچی دِلَم خواست که روراست باشه باز همش بدی
کی از پشت لباستو می بنده ؟؟
با همه خشکِ واسه تو می خنده ؟؟
بگو اون کیه که حالتو می فهمه ؟؟
ا‍‍ی امشب چِقَد چشای تو بی رحمه
ببین هیچ تیریپی نی
نه من کِسیم
نه
فِک می کنم خیلی سرم ازت
آره
من کبریتِ بی خطرم اصن
ولی بَد نبودم به جونِ مادرم قسم
فقط
می خواستم همیشه افتخارت باشم
قبلِ قرارامون کلّی استخاره داشتم
که برم
نرم
چجوری خوشحالش کنم
همیشه یه صحبتِ نصفه کاره داشتم
اووف
داره میترِکه مُخم آخه مگه داریم
مگه میشه به تو بگم
ازت بدم میاد
تکراری شده لوندیات
رو مخمه کم حرفیات
نمونده اصلاً حرفی بات
تو خواستی این چرندیات
راجع بِت از دهن بیاد
گرفتی ازم ایراد توقعات ازم زیاد
کاری کردی که از هر چی اسفندیه بدم بیاد
از هرچی اسفندیه بدم میاد
دیگه تنها می شینم تو تمومِ مراسم
شبا میخوابه چشای کبودِ من آسه
آخرین قرارمم همون یه قراره
نتونسته هیچی منو از اون فکر دراره
هوای خونه خیلی بَد روی اعصابه
زندگی بی تو واسه من از روی عذابه
اتاقم بوی عطرِ زنونه نداره
بهتره دلم سر به سرِ این زمونه نذاره
کی از پشت لباستو می بنده ؟؟
با همه خشکِ واسه تو می خنده ؟؟
بگو اون کیه که حالتو می فهمه ؟؟
ا‍‍ی امشب چِقَد چشای تو بی رحمه
کی از پشت لباستو می بنده ؟؟
با همه خشکِ واسه تو می خنده ؟؟
بگو اون کیه که حالتو می فهمه ؟؟
ا‍‍ی امشب چِقَد چشای تو بی رحمه