آکورد آغوش

منو پرتاب میکنه دور از چشات

جای یه قدم تنام رو لحظه‌هات

بتونه کسی یه چیزی ازم بخواد

بمونه یه جوری یه چیزی ازم به یاد

بالای کدوم ابرا میرن این نردبونا

از بس که بودم تور راه

تا بشه همه‌ی موهام رنگ دندونا

کودکیمو دیدم و رفتم به سوش

نشستم کنارش نه روبه‌روش

سعی کن با خودت باشی مهربون

سمت آفتابه قبلمون

کلی طول کشید که بشی واقع‌بین

که تو زنده‌ای و الان سالمی

ما جوونه زدیم تو هر پارگی

ما که آشنا نشدیم به تازگی

نه ما هیچ‌کاری نکردیم زورکی

تا زنده‌اس کودکیم