آکادمی ژوهان

آکورد درخت

ریتم پیشنهادی: 6/8 سنگین

گام اصلی: Am

تغییر گامAm

واسه ی دنیا بودم بچه ی مردمAm

شب که خواب بودمEm

خندم رو دزد از سرم برد

من ی درخت بودم پر از گلAm

ی وسط بهار به تنم رعدبرق خوردEm

هیچکی پیش من نبود جز سایه ی منAm

شده بود صاحب تبر همسایه ی منEm

غصه تو رگ و ریشم جوونه زدAm

در گوشم میخوند هم آیه ی غمC

نه میزد بارون یکم جون بگیرمF

نه خشک میشد ریشم که آسون بمیرمG

نه خورشید میتابید به بالا پرمF

فقط بیشتر میشد هرروز درد تو سینمG

نه هیچکی نفهمیدمAm

دارم تقاص چیو پسEm

نه هیچکی نفهمیدمAm C

من از ته دل نخندیدمEm C

نه هیچکی نفهمیدمDm

همه چیمو دارم از دست میدمEm C

هیچکی نفهمیدمAm

چون تظاهر کردم نترسیدمAm

یه روزی تنگ غروب وقتی که خورشید رفتAm

خواستم خودمو دار بزنمEm

انقدی تنها بودمAm

غم تو ریشمو یهو زد به سرمEm

هرچقدر سعی کردم نرسیدم به اون بالاAm

شاخه هام یکی یکی میوفتادنEm

حالم آشوب بودAm

احساسم رو دیروز

پایه ریشه یکی به آب دادمEm

گیریم که بهار میاد ریشم جون بگیرهF

ولی این شبهای تنهایی چیG

کاش میشد یکی بیاد برسه ب جون منF

بیوفته به جونم با تبر یا قیچیG

نه هیچکی نفهمیدمAm

دارم تقاص چیو پسEm

نه هیچکی نفهمیدمAm C

من از ته دل نخندیدمEm C

نه هیچکی نفهمیدمDm

همه چیمو دارم از دست میدمEm C

هیچکی نفهمیدمAm

چون تظاهر کردم نترسیدمAm