آکورد افسانه

بنویسم از تو و نقش بدنت

دورشیم از بدی های زمین

بریم اونور سرزمین های عجیب

از همه قایم کنیم غصمون رو

نشون بدیم عرضمون رو

شعری که دوست داره رو تا صبح بخون و

مواظبتم بهت قول دادم

غرقم کردی شدی نجات

میگفتی عشقمون جاودانست ققنوسه

الآن که عادت کردم زیاد به بوس هات

انگار خیرم به چشم مدوسا

هنوز تو جمع ها میدم پزت رو بد

دیدی بودش بالاتر از سیاهی رنگ

کنارت پر رنگ تونالیته

که نبودت واسه من پاشنه آشیله