آکورد نمیشه باورم

تو پارانویا گرید آخرم

فقط واقعیه گریه های مادرم

ولی زیر کمربند میبینه سلاحمو

عصبیم خون گرفته صدا منو

از نقش بازی کردناتون کلافم

فکر کنین آروم شدم دیگه غلافم

عاشق من نی که عاشق ماکانه

زندگی کردم تا اینجاست ۳۰ سال و با مانع

تو دیدم همه پرن از کلک و دوز

نمیشه باورم حالا جلوم بسوز

تو دیدم همه پرن از کلک و دوز

نمیشه باورم حالا جلوم بسوز

چیزی که پره این روزا اسم بی نجابته

با من از رفاقت حرف نزن که صدا قطعه

همه وجدانا انگار این روزا تو کسالته

میزنن این روزا آدم فروشی تجارته

تو دیدم همه پرن از کلک و دوز

نمیشه باورم حالا جلوم بسوز

تو دیدم همه پرن از کلک و دوز

نمیشه باورم حالا جلوم بسوز

میگیره امضامو جراحت پس بودم

گمو گور حالا میخواد بکنه از سودم

میسوزه دلم همش هم این اشتباه

نوشتم روی بطری اسید انتقام