آکورد دو صبح

سکیه ولی نه اندازه ی رژ سرخِ تو

شرابو وا نکرده شده لخت یهو

باهات اینطور میخوابه تا خودِ صبح

میزدیم نوک قله کُک

برا دو تا غُد خل تُخس

برسون خودتو

بزنیم کل کُره دور

دوتا دیگه از ما نیست

تابستون رو برفا لیز

اوو چشم بهم زدیم خطا نیست

ریخت زود ، متنفرم از پاییز

چند ساعت مونده به پروازیم

پس فکر کنم یه کم

برا این حرفا دیر بود

مهم نیس از هم چند مایلیم دور

اونجا شهر عشقه

ک خارش پس پاریس

میخوای عکسامو برداری

میگی عادت ندارم تنهایی

من جایی نه نه نه

تو مثِ معجزه ای

مگه اینکه خودت بری

یا اگه یه موقع یکی جامو گرفت

توو بغلت گریه کنم

توئم مثل خودم

سکیه ولی نه اندازه ی رژ سرخِ تو

میخوای آمارمو هر جوری بگیری

میگی بد بودی ولی

انقد نگو تو که نبودی ببینی

نبودی ببینی

نه نبودی ببینی

میخواستی بری صبحش

دادی بهم یه قول

نکنی کاری که بیخوده

فقط بهم بگی اگه

خواستی جایی بری تو

یه تِک چت کردیم تا نصفه شب

نوشتی برات نوشتم که

اینا همه یه قصه ست

خونت صاف Beverly Hills

توو یخچال Hennessy ویسکی

تهش یه فِرست کِلسه

نکن بهش هم فکر

نمیده بهم مزه

پاشدی رفتی صبحش تو یهو

پ چرا رفتی صبحش تو یهو

انقد نگو تو که نبودی ببینی

نه نبودی ببینی